De kleurenkladder in Antwerpen
Vorig weekend was ik in Antwerpen. Ik houd van die stad. Er is een haven en dan ben ik al snel tevreden, maar Antwerpen heeft net iets méér.
Nou ja, vrij veel meer eigenlijk, zoals allerlei kleine theaters, de Schelde, een dierentuin waarover ik nog eens zal bloggen, het stadspark, boekhandel De Groene Waterman, het huis van Rubens, de Handelsbeurs, Lange Wapper, de Boerentoren, de Dulle Griet, het station Antwerpen-Centraal, diamanten, leuke mensen die weleens reageren op mijn blog, Joachim Stiller, een Plantin-Moretus, het vergeten punt waar Van Speijk zichzelf opblies, het stadhuis, Ken Broeders, café De Klok, de Meir, de AVRA, een joodse wijk, het Museum aan de Stroom, Elsschot, de Sint-Carolus Borromeuskerk, Semini, een mooie schouwburg, een Begijnhof, de Sint-Anna-tunnel, friet patat, het Havenhuis, een station dat Luchtbal heet, de nieuwbouw aan de Teniersplaats, de OLV-kerk, de Botanische tuin.
Eén ding maakt me minder blij en dat ziet u hierboven. Wie hoort er in het rijtje Mucha / Chagall / Renoir / Munch niet thuis? Inderdaad, de kleurenkladder. Kijk naar bovenstaande foto en je ziet meteen wie niet weet hoe hij moet omgaan met kleur.
Chagall. Ik zeg het er voor de zekerheid maar even bij.
Van beschaafde mensen in een beschaafde stad zou je toch hebben verwacht dat ze hun gasten niet zomaar de stuipen op het lijf jagen.
#Antwerpen #Boerentoren #kleurenkladder #MarcChagall #PeterPaulRubens