Deze HR-docenten volgen ook een master op de hogeschool: ‘Het heeft me een betere docent gemaakt’
Voor de klas staan op de HR en zelf student zijn aan de HR: het kan. Docenten Lynsay Daan, Annika Lunenburg en Paul Krijger volgen alle drie een master op het gebied van onderwijs, naast hun werk. Dat betekent veel ballen in de lucht houden, maar ook veel voldoening en meer zelfvertrouwen in hun werk. ‘Ik heb specifiek gekozen voor iets buiten mijn comfortzone.’
Je moet het niet doen als je in een verbouwing zit of zwanger bent. Daar zijn ze het over eens, besluiten ze aan het einde van het gesprek. ‘Je gaat er iets bij doen, en het betekent keuzes maken’, zegt Annika Lunenburg, die docent is bij de opleiding accountancy en de master leren en innoveren (mli) doet. ‘Tegelijkertijd: die twee jaar vliegen voorbij en ik vind het nu al jammer dat ik straks niet meer op dinsdag naar school ga.’
‘Je zult inderdaad ook dingen moeten laten’, valt haar studiegenoot Lynsay Daan haar bij. Hij is docent bij de Ad ondernemen en volgt eveneens de master leren en innoveren: ‘Maar je leert zoveel nieuwe dingen, je gaat echt anders kijken naar jezelf en je werk.’ Paul Krijger werkt net als Lunenburg bij accountancy en volgt de master taalbewust leren: ‘Je basis, privé, moet goed zijn’, zegt hij. Daan: ‘Je moet binnen je team scherp hebben dat je met de opleiding bezig bent, en andere dingen soms niet kunt doen. Eigenlijk doe je het een beetje met z’n allen.’
- Annika Lunenburg
- Paul Krijger
- Lynsay Daan
Buiten de comfortzone
De drie docenten hebben veel overeenkomsten. Zo zijn ze allemaal na een andere loopbaan – in de accountancy (Lunenburg), finance en consultancy (Krijger) en finance en ondernemerschap (Daan) – in het onderwijs ingestroomd. Daar zijn ze inmiddels gepokt en gemazeld, ze hebben hun didactische bekwaamheid behaald en hebben er naast ‘voor de klas staan’ allerlei grotere en kleinere taken bij gekregen. Ze zijn bijvoorbeeld modulehouder (Krijger, Daan), leerjaarcoördinator (Lunenburg), slc’er (Krijger), coördineren stages (Lunenburg) of externe betrekkingen (Daan).
‘Ik kreeg na een tijdje de behoefte me verder te ontwikkelen’, zegt Krijger, ‘en ik heb specifiek gekozen voor iets dat nog niet in mijn palet zat, buiten mijn comfortzone.’ Voor hem werd dat taalbewust leren; zijn collega Lunenburg koos voor de master leren en innoveren. ‘Zo kunnen we ook kennis uitwisselen.’
‘Met wat ik nu weet kan ik handen en voeten geven aan het leren en kom ik veel beter in gesprek met studenten.’
Taalbewust leren is een vrij nieuwe master op de HR. ‘Bij accountancy hebben we heel diverse klassen’, zegt Krijger, ‘sommige studenten zijn meertalig en daar komt ook bij dat de wereld van finance veel – vrij moeilijke – vaktaal kent.’ Door de masteropleiding herkent hij veel beter, legt hij uit, waar het bij studenten aan schort op taalgebied; hun kennis kan op peil zijn, maar ze moeten daar ook woorden aan kunnen geven. ‘Als ik ze vraag uit te leggen wat netto contante waarde is, komen ze met een formule. Maar hoe leg je het uit aan een klant? Met wat ik nu weet kan ik handen en voeten geven aan het leren en kom ik veel beter in gesprek met studenten.’
Meteen toepassen
Lunenburg heeft verschillende masteropleidingen bezocht. Dat ze door zou studeren vond ze best vanzelfsprekend: ‘Vanuit mijn werk in accountancy was ik gewend jaarlijks de nodige “punten” te moeten halen om mijn kennis up to date te houden.’ Ze onderzocht wat bij haar past en kwam uit op de master leren en innoveren. ‘Een best wel divers programma’, zegt ze, ‘het gaat over onderzoek, analyse van je onderwijs, en over de vraag hoe je een team meekrijgt in een vernieuwing. Het meest waardevolle eraan is dat ik het meteen kan toepassen.’ ‘Ja’, beaamt Krijger over zijn master taalbewust leren, ‘wat ik op vrijdag leer kan ik op maandag toepassen. Ik gebruik nagenoeg alles wat ik aangeboden krijg bij de master direct de lesweek erna in mijn lessen en bespreek het effect hiervan met mijn docenten van de master.’
‘Het is een goeie balans tussen ontwikkeling in het vakgebied en persoonlijke ontwikkeling.’
Krijger ziet overlap met de verhalen van zijn collega Lunenburg, over de master leren en innoveren, met name in het ontdekken hoe je een team meekrijgt. ‘Onze rol als veranderaar. Los van de inhoud ervaar ik ook persoonlijke groei.’ ‘Het is een goeie balans tussen ontwikkeling in het vakgebied en persoonlijke ontwikkeling’, herkent Daan.
Kritische vragen stellen
Die rol van veranderaar heet in de masteropleidingen ‘teacher-leader’. Het houdt in dat je op inhoud nieuwe dingen introduceert in het onderwijs, zonder dat je een hiërarchische positie hebt; je krijgt een expert-rol. ‘Heel tof’, zegt Krijger, die zichzelf niet in een beleids- of managementfunctie ziet, maar echt in de eerste lijn. ‘We hebben al dingen veranderd, vakken aangepakt’, zegt Lunenburg over de opleiding waar ze werkt. ‘Want zodra je begint ga je kritische vragen stellen.’
Daan wil zich op de RAC als modulehouder van verschillende vakken bezighouden met onderwijsontwikkeling. ‘Maar ik ben niet geschoold als leraar of onderwijskundige, dus voor mijn gevoel miste ik de basis’, zegt hij. Inmiddels heeft hij meer zelfvertrouwen en veel meer theoretische basis, die goed blijft hangen door de praktische toepassing.’ Ook Krijger constateert dat hij veranderd is door de master: ‘Ik kan bijvoorbeeld veel kritischer kijken naar wetenschap. Vroeger nam ik sneller iets aan als het bij mijn eigen ideeën paste.’
Relatie met docenten gelijkwaardig
Vol lof zijn ze alle drie voor de docenten, die tegelijkertijd hun HR-collega’s zijn, maar waar ze als vakgenoten natuurlijk ook kritisch naar kijken. Ze zijn bevlogen, motiverend, inspirerend, en hebben aandacht voor verschillen binnen een groep, vinden ze alle drie. Daan: ‘De docenten staan echt naast je, geven goede adviezen. Inhoudelijk weten ze natuurlijk veel meer dan wij, maar op persoonlijk vlak voelt het heel gelijkwaardig.’
Het starten van een nieuwe opleiding is ook uitdagend, geven ze toe. ‘We zijn ook geen 18 meer’, grapt Lunenburg, ‘toen kon ik makkelijker stampen. Nu leer ik anders en blijkt de zaterdagochtend voor mij het beste moment om te studeren. Je ritme is compleet anders.’ Daan: ‘Het voordeel is wel dat je veel meer referentiekader hebt. Maar bij alles wat je nieuw hoort word je je ook bewust van wat je allemaal níet weet.’ Krijger: ‘Het is ook leuk om weer een rookie te zijn, het maakt me nieuwsgierig.’
Beter naar het onderwijs kijken
Ze zijn alle drie in de laatste fase van hun tweejarige deeltijdopleiding; een moment waarop zich duidelijk aftekent waarin ze zijn gegroeid. ‘Ik kan nu beter naar het onderwijs kijken’, zegt Lunenburg, ‘de opbouw van vakken, modules, leerlijnen. Ik weet beter wie ik zelf ben, mijn valkuilen en de kwaliteiten die ik meeneem om bijvoorbeeld ook een groep collega’s te leiden. En ik heb ontzettend veel geleerd van medestudenten en waardevolle vriendschappen opgebouwd.’
‘Ik weet beter wie ik zelf ben, mijn valkuilen en de kwaliteiten die ik meeneem om bijvoorbeeld ook een groep collega’s te leiden.’
Daan heeft als afstudeeronderwerp regulerend leren gekozen en gaat daar een podcast over maken: ‘Ik ga met verschillende deskundigen spreken over het onderwerp, de podcast is gericht op studenten. Zoiets zou ik nooit gedaan hebben zonder deze opleiding. Ik ben kritischer geworden, stel gerichtere vragen, vanuit gefundeerde kennis over hoe studenten leren.’
Ze zijn het erover eens dat ze betere docenten zijn geworden. Krijger: ‘Ik kreeg groepen altijd wel goed mee, maar zie nu betere resultaten, ik krijg studenten tot meer diepgaand leren. En als persoon ben ik een veel betere gesprekspartner geworden, ik luister beter en durf kritischer te zijn zonder de verbinding te verliezen. Voor ik de opleiding deed dacht ik toch ergens “wie ben ik om te vertellen hoe iets in elkaar zit”. De kennisontwikkeling en persoonlijke ontwikkeling gaan gelijk op.’
Tekst: Edith van Gameren
Foto‘s: Darice de Cuba (Annike Lunenberg en Paul Krijger)
Foto: Demian Janssen (Lynsay Daan)
Profielen is ook actief op LinkedIn. Volg ons, blijf op de hoogte en praat mee over actuele onderwerpen.
